Voor rouwverwerking staat een jaar, zegt men. Dat is wat veel nabestaanden ervaren. Maar is dit ook daadwerkelijk zo? De omgeving van een nabestaande heeft vaak maar enige tijd begrip voor iemands rouwproces, en vindt dat daarna weer overgegaan moet worden op de orde van de dag. Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen. Het verdriet kan echter zo heftig zijn dat dit gewoonweg niet lukt, of het verdriet wordt opzij geschoven.
Hoe verloopt een rouwproces na een ongeval, kanker, moord of zelfmoord? Natuurlijk is het rouwproces ook hierin verschillend.
Een mens gaat in een rouwproces vier fases door. Fase 1 aanvaarden of ontkennen, Fase 2 pijn en verdriet, Fase 3 aanpassen van verwachtingen, ideeën en opvattingen over de toekomst en het leven, Fase 4 de dierbare een nieuwe plek geven. Het is een moeilijk proces en de tijd dat iemand nodig heeft is verschillend.
Het gemis van een overleden dierbaar persoon kan zo groot zijn, dat het rouwproces veel langer dan een jaar duurt. Het niet kunnen praten of uiten van verdriet, kan zelfs leiden tot een zware depressie.
Hoe moet je troost bieden bij zo'n groot verlies? Wat kun je zeggen waar iemand wat aan heeft? Soms hebben mensen goed bedoelde adviezen of ze zeggen de verkeerde dingen. Waar kun je troost zoeken en vinden? Veel mensen willen of kunnen na een tijd anderen er niet meer mee opzadelen.
Heb je een groot verlies te verwerken gehad en heb je steun gevonden bij je omgeving? Of stond je er alleen voor? Ken je iemand die je wilt steunen bij zijn of haar verdriet maar weet je niet hoe je dit moet doen?
Klik hier om direct naar onze consulenten te gaan